menu

Παρασκευή, 30 Μαρτίου 2012

Επεισόδιο 24-Τα λουλούδια της τουαλέτας.

Ανθίζει η ζέστη,ωριμάζει ο ήλιος.Αυτή η περίοδος μυρίζει έρωτα και την βάφτισαν καλοκαίρι.
Και εγώ,και εσύ και εκείνοι παραπέρα αγαπούν αυτή την μυρωδιά.
Καλούς καλοκαιρινούς,περιστασιακούς έρωτες.Καλά μεθύσια,καλά όργια,καλά μπουγέλα,καλούς φραπέδες.
Αγαπητό καλοκαίρι,σε ευχαριστούμε που καθημερινά κάνεις όλο και περισσότερο αισθητή την παρουσία σου.Σε αγαπάμε πολύ και μας έλειψες.Κλείσε τώρα τα σχολεία με την δύναμη της κάψας σου και μετέφερε μας σε μια παραλία με μαγιό και μια πετσέτα.Θέλω να βλέπω μαύρους παντού.Να κοιτάω δεξιά και να βλέπω μαύρους,να κοιτάω αριστερά και να βλέπω μαύρους.Να ρίχνω βλέφαρο προς τα πίσω και να βλέπω μαύρους.Να κοιτάω ευθεία και να βλέπω μαύρους.Πάνε με στον παράδεισο καλοκαίρι.ΜΠΟΡΕΙΣ!
Και τώρα που ήρθε το καλοκαίρι σιγάαα σιγάαα,και έχουμε περισσότερο ελεύθερο χρόνο και λιγότερο διάβασμα(λιγότερο τι?),διάβαζα συνέχεια blogs συνομηλίκων μου και συνειδητοποίησα ότι γράφουν πολύ ποιητικά που ακόμη και το πιο άκαρδο κάθαρμα θα ένιωθε κάτι να διαπερνά το χοντρό πετσί του.
Όταν τα διάβασα..σκέφτηκα...ας γράψω κάτι ποιητικό...καιρό έχω!
Ακόμη θυμάμαι το γυμνάσιο που ο ρομαντισμός και οι πεταλούδες έκοβαν βόλτες στο κεφάλι μου και κάθε δέκα λεπτά ένας τυπάς με βέλος,έρωτα νομίζω τον λένε,με χτυπούσε και ένιωθα όμορφα τα πάντα δίπλα μου.(ακόμη και τον βρώμικο σχολικό σκουπιδοτενεκέ γεμάτο με χαρτιά απο κρουασαν που είναι λερωμένα απο μερέντες).
Ναι κι'όμως!όλα τέχνη τα βλέπαμε.
Πήγα λοιπόν η δύσμοιρη να γράψω κάτι με την ελπίδα πως θα καταφερω να συγκινήσω έστω και ένα μυρμήγκι.Τι κατάφερα?Ξεκίνησα με αγάπες και έρωτες και κατέληξα να κράζω τους ζωολογικούς κήπους.
Είπα,μην τα παρατάς Γιώτα!ΜΠΟΡΕΙΣ!Ξεκίνησα λοιπόν,για δεύτερη φορά,με το ίδιο σκεπτικό και αντίληψη!ΜΕΓΑ ΛΑΘΟΣ!πάλι σε χαζοφάνκι στυλ μου βγήκε το γραπτό.Και πάλι όμως η Γιώτα εκεί!ΠΕΙΣΜΑΤΑΡΑ!Πάω λοιπον να περιγράψω κάποιον(σκασμός!)....εεε με την ελπίδα ότι θα μου βγεί κάτι καλό,ξερετε τώρα που όλοι οι "αγαπάω και πονάω ρε''(-.-) λένε και πιστεύουν κιόλας!..ε κατέληξα να με βρίζω.Τέλος σκέφτηκα και αποφάσισα!
Ήρθε η ώρα λοιπόν να ζητήσω ένα μεγάλο συγγνώμη από τους φανατικούς αναγνώστες μου(το ξέρω ότι είστε αμέτρητοι!!!)και να συνεχίσω να κράζω απερίσκεπτα,ότι αθλιότητα έχει δημιουργήσει το ανθρώπινο γένος.
Οι τύποι που γράφουν είναι σαν τις κρέπες,άλλες είναι γλυκές και αφήνουν μια τρυφερή υφή στο νου,και άλλες είναι αλμυρές και σε κάνουν να χορτάσεις.
Δεν μπορώ να γράψω μελό.ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ.Δεν είμαι αναίσθητη.Σαν κοπέλα φυσικά και μου αρέσουν τα λουλούδια-η άνοιξη-και γενικά η όλη φάση.ΑΛΛΑ!Σόρρυ κιόλας που δεν δακρίζω όταν βλέπω ένα φύλλο στο δέντρο που κουνιέται.Σόρρυ που δεν βάζω τα κλάμματα και που δεν πέφτω σε κατάθλιψη όταν βλέπω το ίδιο φύλλο να πέφτει απο τον άνεμο στο έδαφος και να χάνετε σαν την ελπίδα μου!πωωω φυσάω η ρουφιάνα!.Σόρρυ που δεν το θεωρώ τέχνη.Σόρρυ που χαμογελάω όλη μέρα σαν την χαζή.
Η γενική άποψη μου όμως πάνω στο μελό είναι ότι είναι ατομικό χαρακτηριστικό.Για παράδειγμα,μια μέρα καθόμασταν στο θρανείο και η διπλανή μου άρχισε να τραγουδάει..."και όταν σε κοιτώωω...''
και εγώ συμπλήρωσα!"το πουλί μου γίνεται μισό μάλλον θα φταίει ότι είσαι μπάααζοοο"..αυτή ήθελε να τραγουδήσει ένα άλλο,που έλεγε...¨"πάντα ανακαλύπτω κάτι ακόμα κάτι απο την μάγικη σου εικόνα που μ'αναγκάζει να..σε ερωτευτώ ξανα!"
Ε ΝΤΑΞΕΙ!ΜΑΚΡΑΝ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΤΟ ΠΛΟΚΑΜΙ ΤΟΥ ΚΑΡΧΑΡΙΑ!

Α!και όσοι απο εσάς πιστεύετε ότι θυμίζω Μπράφ και Mikeus ένα έχω να σας πω.ΔΙΚΙΟ ΕΧΕΤΕ!Ε δεν φταίω εγώ που με αντιγράφει! :P
Αν έγραφα για πεταλούδες και λουλούδια που μαράθηκαν σαν την ψυχή μου που με φτύνει ο γκόμενος θα το είχατε βουλώσει όλοι.
Απλά ο τυπάς είναι πιο γνωστός απο εμένα!κομπλέ?
Μια μέρα θα γίνω και εγώ!ΑΙΝΤΕΕΕΕΕΕ!


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Αναγνώστες

Συνολικές προβολές σελίδας