menu

Κυριακή, 22 Φεβρουαρίου 2015

Eπεισόδιο 44- Μπαλόνι

Δεν είμαι καλή στα μαθηματικά.
Ποτέ δεν ήμουν.
Άγνωστος Χ και νούμερα.
Ο μόνος Άγνωστος Χ που ξέρω είναι ράπερ και άλλωστε ζω σε μια πόλη που δεν έχει αγνώστους.
Από την άλλη τα νούμερα πάνε και έρχονται.

Δεν είμαι καλή στα μαθηματικά.
Είναι θέμα λογικής έλεγε ένας κομμουνιστής μαθηματικός μου στο γυμνάσιο με μουστάκι,που τότε εκτιμούσα τις συχνές απεργίες του για να κωλοβαράω και τώρα τις εκτιμάω γιατί ξέρω.

Δεν είμαι καλή στα μαθηματικά.
Έτσι τα προβλήματα μου δεν τα έλυνα ποτέ με μαθηματικές εξισώσεις.
Δεν υπήρχε λογική.Υπήρχε μόνο ένα συναίσθημα μικτό.
500g προβλήματα + 250g χάος + 250g οργής.
Βαφτίστηκε συναίσθημα μπαλόνι.
Μπαλόνι = Γιώτα
Αέρας = Προβλήματα
δηλαδή :
(μπαλόνι+αέρας = γιώτα + προβλήματα)

Η κυρ.Α έλεγε πάντα ότι,αν φουσκώσεις ένα μπαλόνι πολύ,θα σκάσει.
ΜΠΑ ΛΟΝΙ
Μπά λοιπόν είπα μια μέρα.
Έβαλα την αντίντας την ζακέτα (να δείτε σ'αυτή τη χώρα θα μου την πουν για διαφήμιση στην αντίντας,αλλά όχι τι λέω τώρα έχουμε αριστερά κυβέρνησις ) και έτρεξα μέχρι το σούπερ μάρκετ.
Πήρα το ασανσέρ και πήγα στον δεύτερο όροφο,στον θάλαμο με τα είδη νοικοκυροσύνης.
Εκεί ήταν μια γυναίκα,μάλλον νιόπαντρη ,κοντά στα εικοσιεπτά με εικοσιοκτώ.
Δεν είχε ιδέα τι έψαχνε.Την είδα να αρπάζει ένα μπουκάλι που έγραφε με μεγάλα κόκκινα γράμματα                                                           ΑΟΡΑΤΑ ΤΖΑΜΙΑ.
To κοιτούσε με μικτό συναίσθημα.
Είχε καμιά 500g από κείνο το συναίσθημα της ντροπής.Που της θύμιζε ότι κάποτε είχε όνειρα.Τα όνειρα της δεν ήταν να κάνει ΑΟΡΑΤΑ ΤΖΑΜΙΑ.
Είχε και καμιά 500g όμως από εκείνο το συναίσθημα της εθελοτυφλίας.Που της θύμιζε ότι ο καλός της θα την επιβραβεύσει για τα καθαρά τζάμια στο σπίτι.Μπιγκ λοβ.Έτσι συνέχισε να ψάχνει.
Γύρισα από την άλλη και έψαχνα για τα δικά μου ψώνια τώρα.
Α!Το βρήκα.Είπα από μέσα μου.
Άρπαξα ένα κουτάκι με βελόνες και γύρισα σπίτι.

Η βελόνα σκάει το μπαλόνι.Το πολύ πολύ να πάρω άλλο σκέφτηκα.
Έβγαλα μια βελόνα από το κουτί με τρόπο τέτοιο ώστε να μην μπει μέσα στο δάχτυλο μου.
Τρομοκρατία είναι οι βελόνες.

Μπάμ.Το έσκασα.

Μετά από λίγο όμως ήμουν λυπημένη.
Γιατί η λύση δεν βρίσκεται στο σκάσιμο.
Αλλά στο λύσιμο του κόμπου.
Λύνεις το μπαλόνι.Δεν το σκας.

Τι κάνεις αν το σκάσεις?
Ρωτήστε τα νούμερα.
Όλα είναι απλή λογική και μαθηματικά άλλωστε ρε παιδιά σε αυτή την πόλη.

Άντε σκάστο.













Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Αναγνώστες

Συνολικές προβολές σελίδας