menu

Παρασκευή, 20 Μαρτίου 2015

Επεισόδιο 48 - (κο μπλε) ξικός

Ας ξεκινήσουμε από τα βασικά : δεν ξέρω τι θέλω να πω.Μάλλον με κάνεις αρκετά χαρούμενη και
 δεν σκέφτομαι και τόσο.Δεν ξέρω.Δεν άκουσα.Δεν είδα.Το να έχεις μεγαλύτερη αξία από κάποι
  ον για κάποιον είναι τιμή κι όχι δικαίωμα κατάχρησης. Η τοποθέτηση σε υψηλότερη θέση σ
    τη λίστα δεν σηματοδοτεί μονοπώλιο.Η πραγματική φιλία υπάρχει.Και οι φίλοι είναι σημα
      ντικοί.Πολύ σημαντικοί θα έλεγα.Πάρα πολύ σημαντικοί θα έλεγα βασικά.Για αυτό μίλ
        α καλά γαμώ το σπίτι μου.Λογικά δεν είμαι και πολύ ποιήτρια.Το πρωί που βασανί
          ζομαι στη διάβαση περιμένοντας τον πράσινο Γρηγόρη ,δεν σκέφτομαι τι σκέφ
             τεται ο απέναντι περίεργος τύπος.Και η αλήθεια είναι πως δεν κοιτάω καν
                αν υπάρχει ο απέναντι περίεργος τύπος.Και η αλήθεια είναι πως το πρ
                   ωί δεν κοιτάω καν αν.Εκείνες οι ώρες που δεν έχεις μάτια.Γέλια κ
                      αι καμιά σοκολάτα παίζει?Στέγνωσα.Αφυδάτωση.Πιάσε το νε
                        ρό μία χαχα.Μια φορά κι έναν καιρό που μια κουτσουλιά σ
                          τον χάρτη είχε αριστερά κυβέρνησις ήταν πολλοί κομπλ                         κομπλεξικός
                             εξικοί αραδιασμένοι από εδώ κι από εκεί.Και το πιο
       κ                       αστείο,είχαν άποψη για όλα.Κορωνίδα του ρεπο
       ο                         ρτάζ θεωρείται το πολιτικό.Αφού δεν παίρνε
       μ                           ις μπρος,πάρε πίσω.Χελ όου.Η γιαγιά Σοφ
       π                             ία με ρώτησε ποιος είναι αυτός ο μπούλ
       λ                               ινγκ στην τηλεόραση.Μια σφαλιάρα
       ε                                 ένοιωσα να γυρνάει 30 μοίρες το κ                                ς
       ξ                                  εφάλι μου.Στα ίσα.Αλλά και πω                                  ό
       ι                                     ς?Άλλωστε και πότε τα είπατ                                   κ
       κ                                      ε στα ίσα?Η μόνιμη δικαιο                                    ι
       ό                                       λογία του φόβου με εκνευ                                 ξ
       ς                                         ρίζει περισσότερο κι απ                                 ε
                                                   ό τα τσιγάρα που ξε κ                                 λ
                                                    ολλάνε. Ξε  Κόλλα.                                 π
                                                     που πάμε ρε γαμώ                                μ
                                                       βυθίζομαι πολύ                               ο
                                                         κάτω σαν να                               κ
                                                          πνίγομαι
                                                            ή σαν                                                                       κομπλεξικός
                                                              να
                                                με ρούφηξε νεροπαγίδα.
κομπλεξικός 
                                      
                                     

Βασισμένο σε αληθινή ιστορία

2 σχόλια:

  1. Συνήθως δεν είναι εποικοδομητικό για τους ανθρώπους να προσπαθούν να αποδυναμώσουν το Εγώ τους. Χρειάζεται να ωριμάσει. Μετά πέφτει μόνο του από το κλαδί, σαν ώριμο φρούτο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χελ όου Anonymus και ευχαριστώ για το σχόλιο.Ας το θέσουμε διαφορετικά,η αποδυνάμωση του Εγώ μας είναι θεμιτή μέχρι να μπουν στην μέση αμφιβολίες για το αν το Εγώ μας είναι όντως τόσο δυνατό που να μπορεί να δέχεται και αποδυνάμωση.

      Διαγραφή

Αναγνώστες

Συνολικές προβολές σελίδας