menu

Δευτέρα, 21 Μαρτίου 2016

Επεισόδιο 56 - Σοβά ρεύτηκα

                                                21/3 Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης

                                               

                                          Προσπαθώ να βάλω τα ποιήματα μου σε τάξη
                                                            πράγμα σχεδόν ηλίθιο,
                                               μιας που αναζητώ κοινωνική αταξία.

       
                                          Μου λες πως τα ποιήματα μου είναι κυνικά.
                                                 Μα κυνική είναι η ζωή, μωρό μου.
                                   
                                    Λογικά δεν (γουστάρω και εγώ να) είμαι καθόλου ποιήτρια.


                                       Όταν πεθάνω ρωτήστε τους φίλους μου για να καταλάβετε.
                                       Σίγουρα αυτοί γελάνε λίγο περισσότερο με τα ποιήματα μου.
                                 

                                  Κι αν ποτέ με δίδασκαν στα σχολεία....σίγουρα θα ήταν κακή ιδέα.

                         Στην πουτάνα την ποίηση,
                         που δεν μας αφήνει να πάθουμε κατάθλιψη
                         που λύνει όλα τα προβλήματα μας με την τοποθέτηση της τελευταίας (.)

                                 

                       φωτογραφία θα βάλω μετά γιατί τώρα πάω για καφέ με την Νίκη.
κι άλλη φώτο
νατηκαιηφωτο
    


τελευταίαπρόμις


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Αναγνώστες

Συνολικές προβολές σελίδας