menu

Πέμπτη, 9 Ιουνίου 2016

Επεισόδιο 57 - Κοτό Πούλο

Μεγάλο σχολείο η ζωή και χάρηκα που άκουσα το όνομα μου.
Κι όντως δεν έπρεπε να λήξει έτσι εκείνο το βράδυ.

Θα σου κάνω μακαρόνια με κόκκινη σάλτσα και μανιτάρια να φας.
Κι όχι μακαρόνια με κιμά.

Ότι μπορεί να γίνει 4 και μένει στο 3 είναι μαλακία.και το ξανάπαμε.
Γι'αυτό μαλακία να σε πονοστομαχιάζει ένα 3ήμερο.
Ρίξαμε πούλο στο κοτό πουλο
και σηκώσαμε το βάρος των επιλογών μας.

Καμιά φορά που φορούσα κουκούλα...
...ήλπιζα πως χαμογελάνε οι ψυχές μας.
Καμιά φορά που προσπαθούσα να μην κοιτάω..
...ναι ρε μαλάκα εσένα κοιτούσα εκεί πάνω.
Καμιά φορά γυρνώντας αργά το βράδυ σπίτι...
ήλπιζα ότι περιμένεις στην εξώπορτα.
Καμιά φορά ήλπιζα ότι δεν είσαι και μαλάκας (βέβαια)
...αλλά καμιά φορά.

Τι να τα κάνεις τα μπράτσα αφού έχεις μυαλό?
Η μοναδική πραγματική κοινωνική αδικία είναι ότι γεννηθήκατε με μπράτσα.
Κρίμα όμως.Έχω περίστροφο στο σπίτι.

Να είστε ευγνώμονες για τις στιγμές που πονάνε τα μυαλά σας
και να θυμάστε ότι τα ζόρια έρχονται όταν πονάνε τα στομάχια μας.

Ό,τι και αν γράψω είναι λίγο.
Ό,τι και αν γράψω είναι πολύ.


Ήθελα πολύ να διαβάσω αυτά που έγραφες.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Αναγνώστες

Συνολικές προβολές σελίδας