menu

Τρίτη, 30 Αυγούστου 2016

Επεισόδιο 58 - Τα ξίδια

Σε κάποια μέρη...
Τα πλυντήρια, παίζουν μουσική.
Τα φωτιστικά ανθίζουν και ο ήλιος είναι ροζ και κόκκινος.
Οι μαραθωνοδρόμοι χιλιόμετρα κάναμε πάλι.
και λέγε ρε καψάλη.

-Επιλέξατε αγαπητέ μου μεταφορικό μέσο?
-Βεβαίως!
Άλλοτε φτάνουμε στον προορισμό μας περπατώντας ανέμελοι,
άλλοτε καλπάζοντας ,
κι άλλες φορές πετάμε με το αεροπλανάκι.
-Άντε γεια ρε πουλί.

Εκείνα τα πρωινά που θες να πυροβολήσεις τον ήλιο...μείνε σιωπηλός.
Ενός λεπτού σιγή,
για τις ακτές που δεν κολυμπήσαμε στα νερά τους.
Ενός λεπτού σιγή, 
για τις κορυφές που δεν αναπνεύσaμε τον αέρα τους.
Ενός λεπτού σιγή,
για τα αστέρια που κοιτάξαμε μονάχα από μακριά τη κουκκίδα φως τους.

Και μετά από τρία λεπτά μαλάκα,
κράτα κι ένα -4- 
για τους μπάτσους που έσκασαν μπροστά μας.
 έ άνοιξα κι εγώ το παράθυρο και τους πυροβόλησα.

Όχι τίποτα άλλο δηλαδής.
απλά να..μαλακία να έμενε στο 3.

                                Είναι κάτι παιδιά που πήγαν ένα ταξίδι...και δεν γύρισαν ποτέ.

Its not about the art...

Its about life.









Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Αναγνώστες

Συνολικές προβολές σελίδας